OPINIA EKSPERTA

Wstęp
Przed testowaniem tego małego teleskopu słonecznego byłem nieco sceptyczny. Może za mały? Może trochę zbyt "zabawkowy"? Ale szczerze mówiąc, bardzo się zaskoczyłem, pozytywnie. Teleskop jest doskonały, a jego przenośny rozmiar i możliwości dają dużo frajdy.
Udało mi się przetestować teleskop w obu zastosowaniach: fotograficznym i wizualnym, i postaram się podzielić moimi odczuciami.
 
Obserwacje/przenośny zestaw
Ten teleskop słoneczny jest niezwykle kompaktowy i lekki, mieści się w dowolnym plecaku i działa doskonale z dobrym, stabilnym statywem fotograficznym – dzięki gwintowi 1/4" w podstawie. Dołączony "kitowy" okular 18 mm jest słabszy jakościowo, ale tak zwykle jest. Ja dobrałem do tego teleskopu okular o ogniskowej 6 mm i nieco szerszym polu widzenia. Gorąco zachęcam do kupienia (lub sprzedania) takiego elementu optycznego od razu z teleskopem Coronado PST. Zaletą okularu 18 mm jest fakt widzenia całej tarczy Słońca w wąskim wycinku pola widzenia źrenicy. Ale obraz jest dość jasny, i szczegóły male. Nieco lepszy jakościowo okular 5-7 mm będzie znacznie lepiej sprawował się w tym zestawie.
 
"Postawiłem" teleskop Coronado na statywie Orion Tritech, i obsługa zestawu była bardzo wygodna, a obserwacje komfortowe - "nie trzęsło" :) Teleskop może być świetnym dodatkiem na wypad, na który i tak chcemy zabrać aparat fotograficzny i tripod.
 
Oglądanie naturalnego, pomarańczowo-czerwonego koloru pasma emisyjnego wodoru alfa to całkiem intymne przeżycie, bo jak wiadomo, każdy odbiera kolory na swój sposób (można też popatrzeć na białą ścianę przez fotograficzny filtr Ha, jeśli ktoś ma, ale Słońce fajniejsze...)
Fokuser jest wygodnie umieszczony, podobnie jak pierścień kompensujący wpływ relatywistycznego efektu Dopplera. Działają płynnie i oba z nich intuicyjnie znajduje się ręką podczas obserwacji naszego Słońca.
 
Astrofotografia słoneczna
Głównym pytaniem dla mnie było: czy mogę fotografować Słońce? Jasne, że praktycznie wszystkim dziś można zrobić "jakieś" zdjęcie. Pytanie - jakie? Ile pola będzie zachowywało dobrą rozdzielczość, jak będzie wyglądał profil iluminacji, etc.
 
Jak zwykle powiesiłem teleskop na moim niestrudzonym EQ6-R, wsuwając w nosek 1,25" kamerkę ASI178MM z pikselem 2,4 mikrona. Skala zestawu to już lekki oversampling, gdyż rozdzielczość dyfrakcyjna tego teleskopu wynosi około 3", a zestaw miał skalę 1,3"/px. To pozwoliło na wykorzystanie cyfrowych technik przywracania detalu, jak np. dekonwolucji.
 
DUŻYM minusem tego teleskopu jest brak gwintu M42 na zewnętrzu tulei noska 1,25". Wykonanie takiego gwintu jest absolutnie banalne, a przykręcenie doń kamery pewne i wygodne, ze względnie zaniedbywalnym tiltem czy nieosiowością. A mocowanie kamery noskiem wsuwanym w luźne gniazdo przy pomocy plastikowej śrubki jest jednak trochę bardziej "zabawkowe".
 
Profil iluminacji nie jest płaski, a wykonanie flata było konieczne. Dokonałem tego prostym panelem LED, który na pewno nie jest efektywnym źródłem światła Ha, ale ekspozycja 15 s wystarczyła by zarejestrować profil.
 
Wynik fotografowania metodą "lucky imaging", czyli stack 50 zdjęć wybranych z trzydziestu tysięcy klatek można zobaczyć na Astrobinie https://astrob.in/vfikwu/0/
 
Galeria zdjęć z testu na Google Drive [KLIKNIJ]
 
Miłej zabawy!
 
Przemek Majewski