|
|
 Sklep internetowy:
● brak produktu
Sklep w Warszawie:
● brak produktu
Sklep w Chorzowie:
● brak produktu
|
|
Coronado PST 40/400 0,5 Å to kompaktowy teleskop stanowiący doskonały kompromis pomiędzy ceną, a możliwościami obserwacyjnymi i jakością obrazu. Instrument ten, podobnie jak flagowe modele z serii SolarMax został od podstaw zaprojektowany jako profesjonalne narzędzie do prowadzenia obserwacji słonecznych w paśmie Hα przy zastosowaniu jednego lub dwóch filtrów wąskopasmowych (etalonów Fabry’ego–Pérota).
Układ optyczny teleskopu zaprojektowany został w oparciu o wewnętrzny etalon przepuszczający czerwone światło emitowane przez zjonizowane atomy wodoru. Zastosowanie pojedynczego filtra pozwala na prowadzenie obserwacji przy szerokości pasma poniżej 1 Å, ale prawdziwą pełnię swoich możliwości instrument ten prezentuje podczas pracy w podwójnym układzie etalonów, przy szerokości pasma transmisji mniejszej niż 0,5 Å. Uzyskanie tak wąskiego pasma pozwala na uzyskanie fenomenalnego kontrastu i maksymalnej szczegółowości, dzięki czemu wszelkie struktury znajdujące się na powierzchni naszej gwiazdy są znakomicie widoczne.
Teleskop ten może być z łatwością zamontowany na dowolnym statywie lub montażu astronomicznym wyposażonym w śrubę fotograficzną 1/4".
Uwaga! W stosunku do starszej wersji zestawu obecnie wraz z teleskopem dostarczany jest okular Plössl. Okular CEMAX musi być zakupiony oddzielnie.
• teleskop do obserwacji słońca w paśmie Hα przystosowany do pracy w układzie z jednym lub dwoma etalonami
• zewnętrzny etalon o średnicy 40 mm umożliwiający redukcję pasma transmisyjności do mniej niż 0,5 Å podczas prowadzenia obserwacji w układzie podwójnym
• wbudowany szukacz Sol Ranger™ ułatwiający precyzyjne i bezpieczne ustawienie tarczy słonecznej w polu widzenia teleskopu
• układ optyczny: dublet achromatyczny
• apertura: 40 mm
• ogniskowa: 400 mm
• światłosiła: f/10
• zakres spektralny: Hα (656,28 nm)
• układ filtrów Hα: pojedynczy etalon wewnętrzny z dodatkowym etalonem zewnętrznym
• szerokość pasmowa z pojedynczym etalonem: <1 Å
• szerokość pasmowa z podwójnym etalonem: <0,5 Å
• stabilność termiczna: 0,005 Å / °C
• szukacz: Sol Ranger™, wbudowany
• fokuser: wewnętrzny
• zakres widmowy blokowania: skrajny nadfiolet ÷ daleka podczerwień
• mocowanie do statywu: gwint 1/4"
• waga (z okularem): 1,45 kg
• teleskop słoneczny Coronado PST 40/400 0,5 Å
• zewnętrzny etalon w adapterze T-Max™
• okular Plössl 18 mm
12 miesięcy
(poniżej - przykładowe testowe zdjęcia z naszego testu - klinij aby zobaczyć w pełnej rozdzielczości; o tym jak powstało i o samym teleskopie - czytaj opinię niżej)
Podobnie jak i przy testowaniu samego Coronado PST (patrz: opis), tak i teraz, przy testowaniu przykręcanego z przodu dodatkowego etalon słonecznego (tzw. double stack), byłem sceptyczny. Powody:
- dopłata w okolicach połowy ceny Coronado PST
- czy mały teleskop wyraźnie z tego skorzysta?
- czy spory ciężar z przodu utrudnia obserwacje przenośne?
Aby rozwiać wątpliwości zacznę od podstawowej uwagi: double stack daje ogromnie dużo. Zarówno w obserwacji jak i fotografii. Jednak daje też trudności, dlatego polecam tylko użytkownikom zdecydowanym, tym planującym fotografie i takim mającym doświadczenie ze sprzętem optycznym. Innym polecam Coronado PST Solo.
Jakie to trudności:
- do ustawienia już trzy parametry: dwa pasma etalonów i tilt filtra dokręcanego z przodu
- parametry wszystkie na siebie wpływają, do tego czwarty, niezależny, to ostrość
- technogadka: bardzo wąskie pasmo w granicach 0.05 nm, tym bardziej uzyskane przy przejściu przez dwa osobne filtry, zawęża kąt Jacquinot'a nazywany czasem "sweet spotem"
- zwiększony kontrast uzyskujemy w polu widzenia mniejszym niż tarcza Słońca, która widziana z Ziemi mierzy ok 0.5 stopnia
Za moment technogadka, a teraz krótkie podsumowanie.
Zalety:
- wyraźnie podniesiony kontrast, szczególnie dla detali na tarczy Słońca
Sprawy z którymi należy się liczyć:
- dużo więcej ustawiania
- drugi stack może trochę psuć przyjemność z towarzyskich obserwacji mających na celu po prostu pokazać słońce (oczywiście można dodatkowy etalon zostawić w domu)
- zbyt ciężki i źle wyważony dla zwykłego statywu foto (lepszy jest solidny montaż astronomiczny)
Technogadka
Użytkownikom filtrów wąskopasmowych znany jest problem przesunięcia widma ku błękitowi w funkcji kąta padania. Przykładowo, filtr który ma maksimum transmisji dla 500 nm dla wiązki padającej prostopadle ma maksimum np. 501 nm dla wiązki padającej pod kątem 10 stopni a już 504 nm dla wiązki padającej pod kątem 15 stopni etc. (dane ilustracyjne). To zjawisko powoduje, że użytkownicy szybkich teleskopów takich jak RASA używają specjalnych filtrów o wstępnie przesuniętym ku czerwieni paśmie przenoszenia. Co to ma wspólnego z teleskopem słonecznym? Ten nie ma pasma szerokości 3 nm a mniej niż 0.1 nm. Oznacza to, że tylko wiązki padającej prostopadle i pod niewielkim kątem będą miały optymalne pasmo przenoszenia. Przy użyciu bardzo wąskiego układu z dwoma filtrami, trzeba całość zestroić bardzo dokładnie a tzw. "sweet spot" umieścić na osi optycznej i przesuwać obraz tarczy słońca gdyż tylko w tym sweet spocie obraz będzie bardzo kontrastowy. Nie uciekniemy przed fizyką, im węższe pasmo, tym większy kontrast, ale tym bardziej ograniczeni jesteśmy do "prawie" prostopadłych promieni.
Reasumując: drugi etalon to drogi dodatek, mocno poprawiający kontrast, co jednak wiąże się z posiadaniem pewnej dozy cierpliwości i drobnej wiedzy. Mimo tego, że "udało" mi się "powiesić" zestaw na statywie fotograficznym, nie rekomenduję tego. Obserwacje nie były już wygodne. Polecam montaż astronomiczny.
Materiały z testu na Google Drive [KLIKNIJ]
Przemek Majewski
|
.png)